نظر به کود ACI هوای سرد طور ذیل تعریف می شود:
هرگاه اوسط درجه حرارت برای سه روز پی در پی ۴۰ درجه فارنهایت معادل (۴.۴۴) درجه سانتیگرید بوده و برای ۲۴ ساعت بعدی آن درجه حرارت کمتر از ۵۰ درجه فارنهایت معادل (۱۰) درجه سانتیگرید باشد، هوای سرد نامیده می شود.
هر گاه کانکریت در هوای سرد ریخت گردد تعامل کیمیاوی بین آب و سمنت صورت نگرفته و کانکریت در حرارت کمتر از صفر درجه سانتيگريد آغاز به یخ زدن مى كند و سخت نمی گردد.
در این هنگام در داخل کانکریت قوه های داخلی و فشارهای داخلی ناشى از عكس العمل هاى حرارتى ايجاد گردیده، که عامل آن ازدیاد حجم آب از اثر سردی زیاد در داخل حجم كانكريت مى باشد.
حجم آب از اثر سردى به اندازه نزديك به نه فیصد حجم كانكريت زياد گرديده و سبب دیفارمیشن غیر مجاز گردیده و در هنگام گرم شدن هوا زمانيكه آب يخ زده داخل كانكريت ذوب می گردد، کانکریت محکمیت لازمى خود را نداشته و چندان مقاومت ندارد.
تجربه نشان داده است که اگر کانکریت بعد از ریخت شدن، یخ نگیرد و پس از گذشت زمان يك مقدار مقاومت خود را
حاصل نمايد در این حالت يخبندان و درجه حرارت منفی در ادامه روند سخت شدن کانکریت تاثیرات چندان ندارد.
كمترين مقاومت کانکریت تا لحظه یخ بستن به نام مقاومت بحرانی کانکریت یاد می شود.
روش های مختلف تکنالوژیکی برای مراقبت از مخلوط کانکریت در شرایط زمستان به کار برده می شود، که عبارت از گرم کردن مواد تركيبي کانکریت، افزود کردن مواد ضد یخ در مخلوط کانکریت، گرم ساختن ساحه ريخت كانكريت
گرم ساختن مخلوط آماده شده كانكريت توسط فشار بخار به شدت ۰.۵ اتموسفیر و امثال آن مي باشد.
هر گاه درجه حرارت سيخ هاي كه قطر آن زیادتر از ۲۵ ملیمتر مي باشد، زيادتر از منفی ۱۰ درجه سانتیگرید باشد، در اين صورت ريخت كانكريت مجاز نبوده و سيخ ها توسط هوای گرم تا مثبت ۵ درجه سانتی گرید گرم شده و بعداً کانکریت ریزی صورت می گیرد.
استفاده از انرژی برقی در گرم ساختن مواد مخلوط کانکریت اقتصادی می باشد که در این طریقه الکترود هاي گرم در داخل مواد مخلوط کانکریت الی مخلوط کردن مواد گذاشته می شود، و زمانيكه مواد حرارت لازمه خود را حاصل نمود الكترود ها دور ساخته شده و مواد مخلوط مى گردد.
باید خاطر نشان ساخت که هدف از گرم کردن، گرم کردن اگریگیت خشك، آب و مواد علاوگى میباشد، نه از گرم ساختن مخلوط آماده شده کانکریت، زيرا كه در مخلوط اماده شده، سمنت شامل تعامل كيمياوي بوده و روند گرم ساختن سبب جوش نخوردن سمنت مي گردد.
استفاده از مواد علاوگی کیمیاوی نیز به خاطر پيش گیری از یخ زدن کانکریت در روزهاى سرما سال صورت ميگيرد و این علاوگی ها عبارت از تیزاب نمک – پتاشیم کاربونیت – سودیم نایتریت و امثال آن می باشد که به اندازه ۲ فیصد وزن سمنت در مخلوط کانکریت انداخته مى شود و اين مواد پروسه هایدریت سمنت را سریع می سازد. در بعضی نورم ها گفته شده است که پاين ترین درجه گرما که در آن نباید کانکریت ریخت گردد كمتر از ۴.۴۴ درجه سانتیگرید می باشد.