احمد از نظر جسمانی شخص ضعیفی است و نمی تواند به جمرات نزدیک شود لذا از دور سنگ میزند و بعضی از سنگ هایش نزدیک و کنار جمرات میافتد و به جمرات اصابت نمیکند؛ حال آیا رمی احمد قبول میشود یا اینکه باید همه سنگ ها به جمره اصابت کنند.
الجواب باسم ملهم الصواب
در صورت مسئوله از آنجا که افتادن سنگ کناره جمرات و اصابت نکردن به خود آن چیزی است که نمی شود از آن پرهیز کرد و زیاد اتفاق می افتد؛ لذا رمی احمد قبول میباشد و نیاز به اینکه به خود آن صد در صد اصابت کند نیست بلکه اگر بعضی از سنگ ها نزدیک جمرات هم افتادند، صحیح است.
الدلائل:
ـ في بدائع الصّنائع:
(فصل مكان رمي الجمار)
(فصل): وأما مكان الرمي ففي يوم النحر عند جمرة العقبة، وفي الأيام الأخر عند ثلاثة مواضع: عند الجمرة الأولى، والوسطى، والعقبة، ويعتبر في ذلك كله مكان وقوع الجمرة لا مكان الرمي حتى لو رماها من مكان بعيد فوقعت الحصاة عند الجمرة أجزأه، وإن لم تقع عنده لم تجزها إلا إذا، وقعت بقرب منها؛ لأن ما يقرب من ذلك المكان كان في حكمه لكونه تبعا له، والله أعلم.([1])
ـ وفی البحر:
فلو رماها فوقعت قريبا من الجمرة يكفيه.([2])
ـ وفی تبیین الحقائق:
ولو رماها فوقعت قريبا من الجمرة جاز؛ لأن هذا القدر مما لا يمكن الاحتراز عنه.([3])
([1]) بدائع الصنائع في ترتيب الشرائع/ج3/ص95/کتاب الحج/فصل: فی مکان الرمی/دارالکتب العلمیة ـ بیروت/الطبعة الثانیة.
([2]) البحر الرائق شرح كنزالدقائق/ج2/ص602/کتاب الحج/باب الإحرام/مکتبة رشیدیة.
([3]) تبیین الحقائق/ج2/ص303/کتاب الحج/باب الإحرام/مکتبة أشرفیة/الطبعة الأولی.
و الله اعلم بالصّواب