الجواب باسم ملهم الصواب

اگرچه طلاق در شرع اسلام مبغوض ترین حلال است، اما بسا اوقات که مسیر زندگی به بن بست رسیده است و ظاهراً چاره ای جز طلاق نیست، لذا اگر طلاقی هم صورت می گیرد بهتر است به صحیح ترین صورت انجام گیرد. لذا صحيح ترين روش طلاق دادن به اين صورت است: فرد در حالت طُهر (پاک بودن زن از حیض)، به زنش يك طلاق رجعي بدهد، و دوباره نزد زنش نرود، تا اينكه سه حيض بر زن بگذرد؛ كه در اين صورت و با گذشت عدت زن، نكاح در ميان زن و شوهر از بين رفته، و آن دو از يكديگر جدا مي شوند.

• یکی از مزایای چنین طلاقی این است که اگر بعد از مدتی زن و شوهر پشیمان شدند و خواستار ادامه زندگی بودند، امکان رجوع و بازگشت به زندگی وجود دارد، و به تعبیری راهی برای بازگشت است، برخلاف سه طلاق مستقیم و یکجا، که در چنین حالتی راهی برای بازگشت وجود ندارد.

الدلائل:

ـ في الدر:

(طلقة) رجعية (فقط في طهر لا وطء فيه) وتركها حتي تمضي عدتها (أحسن النسبة) إلي البعض الآخر.([1])

ـ وفی البحر:

قوله: (تطليقها واحدة في طهر لا وطء فيه وتركها حتي تمضي عدتها أحسن) أي بالنسبة إلي البعض الآخر.([2])

ـ وفي الهندية:

فالأحسن أن يطلق الرجل امرأته واحدة رجعية في طهر لم يجامعها فيه، ثم يتركها حتي تنقضي عدتها، أو كانت حاملا قد استبان حملها.([3])

([1]) الدر المختار/ج4/ص318/كتاب الطلاق/دار إحياء التراث العربي/الطبعة الأولي.

([2]) البحر الرائق شرح كنز الدقائق/ج3/ص415/كتاب الطلاق/المكتبة الرشيدية.

([3]) الفتاوي الهندية/ج1/ص415/كتاب الطلاق/الباب الأول في تقسيمه/دار الفكر.

و الله اعلم بالصّواب