میندې او پلرونو ته

چې له خپلو اولادونو سره دې د دښمن په څېر رويه نه کوي د هغوى په سترګو کې دې معصومه مينه درک کړي. اولاد ته چې مور او پلار مينه ورنکړي نو بل څوک خواخوږى به ورته پيدا شي؟
زيات ماشومان/ ځوانان په دې شکمن وي، چې مور او پلار ورسره داسې رويه کوي لکه اولاد يې چې نه وي، د هيڅ څه غم يې ورسره نه وي. دوى له خپلو اولادونه له مينې سره ـ سره اخلاق زړورتيا او ځيرکتيا هر څه اخستې وي. له بده مرغه چې بيا يې دوى جبران ته هيڅ لاره چاره نه ګوري.
که داسې پلرونو ته څوک مشوره ورکړي، چې له خپلو اولادونو سره بايد نيک او ازادانه چلند وکړي; نو هغه پرې سخت غوسه کېږي او وايي: «چېرته چې ډب نه وي هلته ادب نه وي» ستونزه داده چې په دې عمر کې ميندې او پلرونه خپل دا فطرت نشي بدلولى; ځکه دا دومره پوخ او کلک شوى وي، لکه فولاد.
زمونږ د داسې پلرونو زامنو ته مشوره داده: “د خپلو پلرونو د بدلولو پرځاى خپلو کړنو او چلندونو ته تغير ورکړٸ. داسې پلرونه ديو تريخ حقيقت په بڼه ومنٸ او ددې بد اثرات يې قبول کړٸ. داسې هېڅکله مه کوٸ چې د دوى پر ضد انتقامي جذبه په زړونو کې وساتٸ.”
که چېرې تاسو په خپل ذات کې دوى ته د انتقام لمبې بلې ساتٸ، ددې دا مانا داده چې تاسو له خپلو پلرونو سره نه; بلکې له ديوالونو سره ډغرې وهٸ; ځکه هېڅوک تاسو ته دا مشوره نه درکوي چې د خپل پلار پر ضد ګام پورته کړٸ.
وړاندې ددې پايلې نورې هم خرابېږي…