فردی نذر کرده که اگر الله تعالی به من فرزندی عطا کند، چهار ماه در راهِ الله ـ جلّ جلاله ـ تشکیل می شوم (به جماعت تبلیغ می روم). اکنون الله تعالی به وی فرزندی عطا کرده است، ولی برای رفتن به تبلیغ آماده نیست. حکم چنین شخصی را بیان دارید.
الجواب باسم ملهم الصواب
ایفای نذر در اموری لازم می شود، که از جنس آنها فرض یا واجب وجود داشته باشد. لذا در صورت مسئوله از آنجا که از جنس تشکیل شدن در جماعت تبلیغ، فرض و یا واجبی وجود ندارد، پس ایفای چنین نذری شرعاً بر نذر کننده واجب نیست. البته اگر برود بهتر است.
الدلائل:
ـ فی الدر:
(ولم يلزم) الناذر (ما ليس من جنسه فرض كعيادة مريض وتشييع جنازة ودخول مسجد) ولو مسجد الرسول – صلى الله عليه وسلم – أو الأقصى لأنه ليس من جنسها فرض مقصود وهذا هو الضابط كما في الدرر.([1])
– وفی بدائع الصنائع:
(ومنها) أن يكون قربة مقصودة، فلا يصح النذر بعيادة المرضى وتشييع الجنائز والوضوء والإغتسال ودخول المسجد ومس المصحف والأذان وبناء الرباطات والمساجد وغير ذلك وإن كانت قربا؛ لأنها ليست بقرب مقصودة.([2])
– وفی فتح القدیر:
فإن قيل: لم كان المنذور واجبا مع أن ثبوته بقوله تعالى [وليوفوا نذورهم] ؟ أجيب: بأنه عام دخله الخصوص فإنه خص النذر بالمعصية وبما ليس من جنسه واجب كعيادة المريض.([3])
([1]) الدرالمختار/ج5/ص 539/کتاب الأیمان/مطلب فی أحکام النذر/ط: دارالمعرفة.
([2]) بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع/ج4/ص 227/کتاب النذر/مکتبه رشیدیه.
([3]) فتح القدیر/ج2/ ص 307 /کتاب الصوم/ط: دارالکتب العلمیه.
و الله اعلم بالصّواب